Ciemna strona światła: problem zanieczyszczenia światłem - Drogowo-Mostowy.pl

Wyszukaj w serwisie

Ciemna strona światła: problem zanieczyszczenia światłem

Zanieczyszczenie światłem to problem, który dotyka całego terytorium Polski. Odpowiednie oświetlenie podnosi poziom bezpieczeństwa, funkcjonalność i estetykę danej przestrzeni, jednak nadmiar światła lub niewłaściwe jego użycie prowadzi do miejskich zjawisk „blasku nieba”, które wpływają na zdrowie ludzi oraz ekosystemy. Problem zanieczyszczenia światłem coraz częściej jest uwzględniany w raportach o oddziaływaniu inwestycji na środowisko.

Światło jest jednym z kluczowych elementów wpływających na estetykę i funkcjonalność przestrzeni miejskich. Zanieczyszczenie świetlne staje się jednak coraz istotniejszym problemem zarówno w Polsce, jak i na świecie. Wraz z rozwojem miast ilość sztucznego światła emitowanego w nocy wzrasta, co skutkuje nadmiernym oświetleniem – tak zwanym miejskim „blaskiem nieba”, wtargnięciem światła i olśnieniem. Rozwiązania zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju i najlepszymi praktykami mogą pomóc chronić środowisko oraz podnieść jakość życia mieszkańców i użytkowników danej przestrzeni.

W latach 2011-2022 na świecie zaobserwowano średni wzrost jasności nieba (ang. skyglow) o prawie 10% rok do roku, w Europie nieco mniej, o ok. 6,5% w skali rocznej. Dodatkowa ekspozycja na światło w godzinach wieczornych i nocnych obciąża układ wzrokowy i ma wpływ na organizmy żywe. Dla inwestorów zanieczyszczenie światłem staje się istotnym wyzwaniem, które wymaga uwzględnienia w procesie planowania i realizacji inwestycji. Nadmierne korzystanie ze złej jakości oświetlenia, a także niewłaściwa konstrukcja i nieoptymalne rozmieszczenie opraw oświetleniowych mogą wywoływać niepożądane skutki.

Składniki zanieczyszczenia światłem

Zanieczyszczenie światłem obejmuje trzy elementy: światło emitowane ponad horyzont, światło rozproszone oraz olśnienie (rys. 1).

Światło emitowane ponad horyzont jest wynikiem rozpraszania światła w atmosferze bezpośrednio z opraw oświetleniowych oraz z odbić od podłoża i obiektów. Wartości współczynnika odbicia powierzchni gruntu mogą sięgać 35% dla asfaltu i betonu, 25% dla trawy i liści drzew oraz mogą wahać się od 5 do 80% dla zewnętrznych powierzchni budynków.

Rozproszone i odbite światło skutkuje emitowaniem światła, które wykracza daleko poza oświetlane miejsce. Rozlane światło wykraczające poza granicę oświetlanego obszaru może powodować irytację oraz zakłócać nocny rytm życia dzikich zwierząt i roślin.

Olśnieniem nazywamy niepożądane światło docierające do obserwatora bezpośrednio lub pośrednio (w formie odbicia), które powoduje dyskomfort, mrużenie oczu czy odwracanie wzroku. W ekstremalnych przypadkach może oślepiać, ograniczając chwilowo zdolność widzenia.

DPU_1-2_25_oswietlenie_Artur_Rosa_Emil_Piotrowski_CIEMNA_STRONA_SWIATLA_RYS_1
Rys. 1. Trzy składniki zanieczyszczenia światłem – światło rozproszone, olśnienie oraz światło emitowane poza horyzont [źródło: Ministerstwo Infrastruktury: WR-D-72-1 Wytyczne projektowania urządzeń do oświetlenia dróg zamiejskich i ulic. Część 1: Wymagania podstawowe i szczegółowe]

Światło a środowisko i zdrowie

Czasopismo „Nature” oraz organizacja DarkSky zwracają uwagę na to, że nieodpowiednio zaprojektowane oświetlenie ma bezpośredni wpływ na zachowanie owadów, ptaków i innych zwierząt. Sztuczne światło zaburza naturalne rytmy biologiczne, wpływając na migrację i rozmnażanie zwierząt. Konsekwencją zanieczyszczenia światłem jest również zmniejszenie widoczności gwiazd, taki obraz nieba jest nienaturalny i nieestetyczny. Warto zwrócić uwagę, że niepotrzebna emisja światła to zwiększone zużycie energii, czyli ogromne koszty ekonomiczne, jak i ekologiczne związane ze zbędną emisją CO2.

Gdzie szukać wiedzy?

Kluczowe znaczenie mają normy EN 12464-2 oraz CIE150, które definiują wymagania dotyczące projektowania i eksploatacji systemów oświetleniowych. W szczególności normy te określają podział na strefy ekologiczne, takie jak obszary miejskie, podmiejskie czy przyrodnicze, i dostosowują oświetlenie do ich specyfiki. Określają również maksymalne wartości natężenia światła w każdej ze stref ekologicznych w celu minimalizacji wpływu instalacji oświetleniowej na środowisko i zdrowie ludzi.

Warto także odnieść się do tzw. najlepszych praktyk oświetleniowych. Dostęp do dokumentów oferuje np. organizacja SLL (ang. The Society of Light and Lighting), której przewodnik pt.: Lighting Guide 6: The exterior environment zapewnienia czytelnikom solidne podstawy do projektowania oświetlenia zewnętrznego. Przewodnik przedstawia całościowe podejście do projektowania środowiska zewnętrznego, zamiast koncentrować się na wydajności produktu.

Reklama
Poznaj nasze serwisy

Nasze strony wykorzystują pliki cookies. Korzystanie z naszych stron internetowych bez zmiany ustawień przeglądarki dotyczących plików cookies oznacza, że zgadzacie się Państwo na umieszczenie ich w Państwa urządzeniu końcowym. Więcej szczegółów w Polityce prywatności.