Beton w małopolskim tunelu

Pierwszy w województwie małopolskim odcinek drogi szybkiego ruchu wykonany w technologii nawierzchni sztywnej pojawił się w tunelu w Dziekanowicach. Takie rozwiązanie dla obiektu na północnej obwodnicy Krakowa w ciągu S52 wybrano ze względu na właściwości nawierzchni betonowej i dłuższy czas użytkowania bez przeprowadzania gruntownych remontów.

Specjalna technologia i maszyny

Przygotowanie betonowej nawierzchni wymaga zastosowania specjalnej technologii i maszyn. Początkiem całego procesu jest przygotowanie mieszanki betonowej, a właściwie dwóch różnych mieszanek, przeznaczonych do górnej oraz dolnej warstwy nawierzchni, o odpowiednich właściwościach i parametrach, wytrzymałej na obciążenia i warunki klimatyczne. Kluczową rolę w tym procesie odgrywa też czas. Od wytworzenia mieszanki do jej ułożenia nie może minąć więcej niż 2 godziny. 

Proces układania nawierzchni betonowej

Nawierzchnia betonowa w tunelu w Dziekanowicach układana jest na specjalnie przygotowanej podbudowie z kruszywa. To kluczowe zadanie wykonują specjalne maszyny, tzw. układarki. Prędkość, z jaką układają nawierzchnię, waha się od 24 do 42 metrów na godzinę. Dla porównania, rozściełacze rozkładające najbardziej rozpowszechnioną na drogach nawierzchnię asfaltową (zwaną popularnie asfaltem) poruszają się ponad dziesięciokrotnie szybciej. Z kolei średnia prędkość pieszego to 4,5 km/h, a to już ponad 100 razy więcej od układarki.

Warstwowe układanie

Beton układa się w dwóch warstwach. Pierwsza, dolna, ma w tunelu w Dziekanowicach grubość 27 cm, górna to 5 cm. Warstwy układane są w niewielkim odstępie czasu jedna po drugiej, żeby mogły się ze sobą związać. Dodatkowo co 5 metrów, bezpośrednio po ułożeniu  dolnej warstwy, wbudowywane są w nią niewielkie podłużnie  pręty, tzw. dyble. Zapewniają one odpowiednią współpracę sąsiadujących ze sobą płyt betonowych dzięki czemu powstające obciążenie od kół pojazdów rozkłada się optymalnie między płytami.