Zaawansowane studium stref zakotwienia systemu podwieszenia Mostu Uniwersyteckiego w Bydgoszczy, cz. II
Korpus zakotwienia i płytę oporową połączono z rurą prowadzącą w sposób wynikający z systemu zakotwienia zastosowanego na moście. Sploty liny zaczepione są w pylonie (góra) oraz w korpusie w strefie jego połączenia z płytą oporową. Ponadto sploty mogą poprzez kontakt przekazywać siły prostopadłe do osi liny na korpus zakotwienia w miejscu ich wyjścia (rys. 4). Efekt ten wynika z nieliniowej sztywności geometrycznej napiętej liny.
Warunki brzegowe detalu dotyczą krawędzi powłok wspornika skrzynkowego w miejscu technicznego połączenia z dźwigarem pomostu. Łączenia te zostały sprzężone do punktu referencyjnego będącego środkiem ciężkości przekroju poprzecznego wspornika, zdefiniowanego w ramach wcześniejszej analizy globalnej. W tym referencyjnym punkcie zadawane są funkcyjnie obroty i przesuwy, odpowiadające globalnemu ruchowi tego detalu pod wpływem poszczególnych rozważanych układów obciążeń mostu, generujących odpowiednie siły w linach. Analogicznie uwzględniany jest globalny ruch liny wielosplotowej w miejscu jej wpięcia w pylonie (na górze). Odpowiednie, funkcyjne nałożenie tam translacyjnych warunków brzegowych pozwala oddać globalny ruch tej strefy konstrukcji. W ten sposób poprzez analizę globalną odwzorowywane są zmiany geometrii układu pomostu [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
