Warunki geotechniczne podłoża a ocena grupy jego nośności
Charakterystyka podłoża gruntowego dla drogownictwa
Zgodnie z definicją zaczerpniętą z katalogu typowych konstrukcji [1] za podłoże gruntowe nawierzchni uważa się strefę gruntu rodzimego lub nasypowego zalegającego poniżej spodu konstrukcji, której właściwości mają wpływ na projektowanie, wykonanie i eksploatację nawierzchni. Istotne jest zatem, aby grunty występujące w omawianym podłożu charakteryzowały się odpowiednimi parametrami mechanicznymi.
W drogownictwie za wypadkową ocenę przydatności podłoża do inwestycji przyjmuje się grupę nośności podłoża gruntowego zdefiniowaną jako grupa klasyfikująca nośność podłoża gruntowego nawierzchni, w zależności od rodzaju i stanu gruntów, warunków wodnych, wysadzinowości oraz charakterystyki korpusu drogowego. Wyróżnia się cztery grupy nośności: G1, G2, G3 i G4 [1].
Katalogi typowych konstrukcji nawierzchni podatnych i półsztywnych oraz sztywnych, opracowane na zlecenie GDDKiA i ogłoszone w 2014 r., wykorzystały podziały przydatności gruntów i klasyfikację nośności podłoża zaproponowane w 1997 r. w poprzednim katalogu typowych konstrukcji [7] (opracowanym na zlecenie ówczesnej GDDP). W 1999 r. zapisy „starego katalogu” zostały wprowadzone w przepisy [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
