Nabywanie nieruchomości pod drogi publiczne
Własność dróg jest bezpośrednio powiązana z ich kategorią. W następstwie takiego założenia właścicielem dróg krajowych jest Skarb Państwa, dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych – odpowiednia jednostka samorządu terytorialnego. Warunkiem budowy lub poszerzenia drogi jest zatem uprzednie uzyskanie odpowiednio przez Skarb Państwa, województwo, powiat lub gminę prawa własności do terenu inwestycji.
Istotne znaczenie dla obecnego kształtu stosunków właścicielskich w zakresie dróg publicznych miała Ustawa z dnia 13.10.1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. 1998, nr 133, poz. 872). Ustawa zakładała, że z dniem 1.01.1999 r. z mocy prawa na własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego przeszły nieruchomości zajęte pod drogi publiczne (urządzone), będące we władaniu tych podmiotów. Regulacja nie obejmowała swoim zakresem dróg planowanych do realizacji lub wybudowanych, a niezaliczonych do żadnej z kategorii. Podstawą do dokonania wpisu prawa własności w księdze wieczystej jest wydana przez wojewodę decyzja o przejęciu z mocy prawa własności nieruchomości zajętych na drogi publiczne na podstawie art. 73 omawianej ustawy, tzw. decyzja komunalizacyjna. Wywłaszczenie następowało za odszkodowaniem, ale były [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!




