Badania mieszanek niezwiązanych stabilizowanych trójosiowym georusztem o sztywnych monolitycznych węzłach

Z analizy tych danych wynika, że maksymalne odkształcenie żebra georusztu wynosiło 1270 μm/m (0,127%). Uwzględniając odkształcenia w warstwach podbudowy podczas użytkowania (obciążenie ruchem kołowym) pełnej konstrukcji nawierzchni, należy oczekiwać przyrostu odkształceń jeszcze mniejszego niż te obserwowane w cyklach 2 ÷ 6, tj. mniejszych niż 10-4. Można więc zauważyć, iż w warstwach nawierzchni drogowej, w tym wbudowanych geosyntetykach, obserwuje się zakres tzw. małych odkształceń. Stwierdzenie te potwierdza konieczność zapewnienia wysokiej początkowej sztywności od materiałów geosyntetycznych wbudowywanych w nawierzchnie, aby zapewnić ich efektywną współpracę z kruszywem.

Analiza wyników

Wstępna analiza wyników badań laboratoryjnych polegała na ustaleniu parametrów modelu przyjętego do opisu poszczególnych warstw wbudowanych na stanowisku testowym (rys. 3, rys. 5). Identyfikacja parametrów modeli wpisuje się w badania nieniszczące znane jako Nondestructive Testing (NDT). Ten sposób ustalania parametrów modelu polega na takim ich doborze, aby krzywa teoretyczna q^T–s^T (obliczenia numeryczne), w zadawalającym zakresie pokrywała się z krzywą doświadczalną q^E–s^E (badanie na stanowisku).

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas