Wybrane doświadczenia z badań georusztów o monolitycznych węzłach zastosowanych do wzmocnień nawierzchni funkcjonujących w okresowo zmiennych warunkach posadowienia
Minimalizacja redukcji sztywności warstwy niezwiązanego kruszywa stabilizowanego wieloosiowym georusztem posadowionym na warstwie o zmiennej wilgotności
Badania wpływu zmiany wilgotności układu warstw na jego sztywność wykonano na stanowisku laboratoryjnym (rys. 11). Stanowisko składało się z dwóch sekcji pomiarowych. Sekcja A była zbudowana z warstwy piasku (70 cm) oraz warstwy niezwiązanego kruszywa 0/31,5 stosowanego do podbudowy zasadniczej (CBR = min. 80%, C90/3) o grubości 20 cm. Pod warstwą niezwiązanego kruszywa zainstalowano wieloosiowy georuszt o monolitycznych węzłach (Tensar TX7). Sekcja B składała się z warstw o tych samych grubościach i nie posiadała warstwy georusztu, przez co była traktowana jako sekcja referencyjna. Obie sekcje występowały obok siebie i były wykonywane jednocześnie (rys. 9). Stanowisko było dodatkowo wyposażone w perforowane rurki umożliwiające doprowadzenie wody do wnętrza obciążanych warstw [10, 14].
Program badań obejmował m.in. wykonanie pomiaru statyczną płytą VSS w obu sekcjach, w dwóch etapach. Badania dotyczące tylko sekcji bez wzmocnienia georusztem były przedmiotem zakończonej dysertacji doktorskiej Przemysława Rokitowskiego [14]. Program badań w [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
Mogą zainteresować Cię również
