Hipotezy i energia rozdrabniania

Stałe C i n wyznacza się z eksperymentu. Przede wszystkim kłopot jest taki, że w praktyce mamy do czynienia z rozkładami statystycznymi wielkości ziaren w zbiorach x i y. Jedynym wyjściem jest operowanie wielkościami reprezentatywnymi dla tych zbiorów. Zgodnie ze wzorem (2) dla x powinna to być średnia harmoniczna n-tego stopnia (Sokołowski [15] nazywa to tzw. ziarnem energetycznie równoważnym), ale w praktyce dokonujemy znacznego uproszczenia, operując wielkościami x₈₀ (80-procentowe) lub x_sr (średnie) w nadawie i produkcie rozdrabniania.

Równanie (2) można uogólnić na każdy rozkład F(x), F(y) zbiorów ziaren x i y, wychodząc od wielkości początkowej y_o do dowolnej wielkości docelowej x, y:

Równanie (4) w dyskretniej przestrzeni zdarzeń może być zapisane w formie macierzowej, jak na rys. 1. Jest to scenariusz, w którym rozdrabnianie zachodzi jednocześnie lub sekwencyjnie w każdej j-klasie ziaren nadawy, ale realizuje się w kilku stadiach, zależnie [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas