Hipotezy i energia rozdrabniania

Porównano także energię pomierzoną i obliczoną wzorem (3) wg Bonda. Przyjęto dla wszystkich skał n = 1,5 oraz wartości C = 10 W_i, jak w tab. 4, ale zastępując wielkości 80-procentowe wielkościami średnimi produktów rozdrabiania. Rys. 5 przedstawia wyniki tego porównania. Widzimy na nim, że energochłonność rozdrabiania przemysłowego (co reprezentuje metoda Bonda) jest kilkukrotnie większa od energii kruszenia w warunkach laboratoryjnych.

Trzeba jednak zauważyć fakt, że energochłonność jednostkowa pomierzona tym aparatem bardzo zależy od stopnia rozdrobienia. Przy wysokich energiach zachodzi wielostopniowe kruszenie i dlatego energochłonność jednostkowa jest w takich wypadkach większa niż przy rozdrabianiu niskoenergetycznym. Z kolei odwrotnie jest przy rozdrabnianiu niskoenergetycznym. Niewątpliwie energochłonność odniesiona do stopnia rozdrobienia znosi te różnice, ale mogą być one w dalszym ciągu znaczące i wymagają dalszych [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas