Estetyczne nawierzchnie drogowe – budownictwo komunikacyjne
Odpowiednia krzywa uziarnienia
Po ustaleniu warunków brzegowych projektowanej mieszanki należy dobrać odpowiednią krzywą uziarnienia. Zalecane jest korzystanie z doświadczalnie wyznaczonych krzywych granicznych uziarnienia dla danego typu mieszanki mineralno-asfaltowej. Jednak istnieją także metody umożliwiające projektowanie krzywych uziarnienia od podstaw. Graniczne krzywe uziarnienia są dostępne między innymi w Wymaganiach Technicznych WT-2. Na tym etapie konieczny jest także dobór rodzaju lepiszcza asfaltowego. Dobiera się go w zależności od spodziewanego obciążenia ruchem (kategoria ruchu) i spodziewanych warunków termicznych. Należy pamiętać, że najbardziej narażona na zmiany temperatur jest warstwa ścieralna, a zatem to dla niej przewidziane są najostrzejsze wymagania pod kątem doboru lepiszcza.
Po wykonaniu wszystkich powyżej opisanych początkowych ustaleń można przejść do zasadniczej części projektowania mieszanek mineralno-asfaltowych. Krzywa uziarnienia mieszanki mineralnej, poza wpisaniem się w krzywe uziarnienia pochodzące np. z Wymagań Technicznych, może zostać obliczona przy pomocy odpowiednich modeli, takich jak model Tablota, Bolomeya, czy też innych opartych na zależnościach pomiędzy zawartością danych frakcji i największym wymiarem uziarnienia mieszanki mineralnej [1]. Innym sposobem [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
