Badania nieniszczące – diagnostyka dźwigara kablobetonowego
Metoda ultradźwiękowa
Metoda ultradźwiękowa polega na emitowaniu do badanego ośrodka fal sprężystych o zakresie ultradźwiękowym. Sygnał emitowany przez głowicę ultradźwiękową, przenikając przez badany element, ulega odbiciu i przenikaniu na granicy ośrodków o różnych właściwościach fizycznych (moduł sprężystości, gęstość). Natężenie odbicia i przenikania fal zależy od wartości impedancji (oporności) akustycznej sąsiadujących ośrodków, zdefiniowanej jako iloczyn gęstości i prędkości propagacji fali sprężystej w danym ośrodku. W przypadku ośrodków o różnych wartościach impedancji akustycznej część energii przechodzi do przylegającego ośrodka, natomiast pozostała część ulega odbiciu. W przypadku niewielkiej różnicy impedancji akustycznej znaczna część fali przechodzi do medium przylegającego. Duża różnica oporności akustycznej ośrodków może spowodować całkowite odbicie fali. Taki przypadek można zaobserwować np. na styku badanego materiału z powietrzem. Fala ultradźwiękowa propaguje wówczas przez element, po czym prawie w całości odbija się od powierzchni styku dwóch ośrodków, zmienia fazę i powraca do powierzchni nadawczej.
Badanie ultradźwiękowe przeprowadzono przy użyciu betonoskopu Pundit 250 wyposażonego w sondę typu phased array (fot. 3). Urządzenie umożliwia [...]
którzy mają wykupiony dostęp.
i ciesz się merytoryczną wiedzą!
