Michel Virlogeux Doktorem Honoris Causa Politechniki Wrocławskiej
W ramach obchodów Święta Politechniki Wrocławskiej w dniu 15 listopada odbyła się uroczystość nadania tytułu Doktora Honoris Causa profesorowi Michelowi Virlogeux, wybitnemu specjaliście z zakresu inżynierii mostowej, projektantowi ikonicznych mostów przełomu XX i XXI wieku.

Uroczystość nadania tytułu, od lewej: Rektor Politechniki Wrocławskiej prof. Arkadiusz Wójs, prof. Michel Virlogeux oraz prof. Jan Biliszczuk
Uchwałę o nadaniu godności doktora honoris causa senat Politechniki Wrocławskiej podjął na wniosek profesorów tej uczelni: Jana Biliszczuka, Jana Bienia, Wojciecha Lorenca, Dariusza Łydżby i Cezarego Madryasa po zasiągnięciu opinii:
- Profesora Geörgy Balázs`a z Uniwersytetu Techniczno-Ekonomicznego w Budapeszcie,
- Senatu Politechniki Warszawskiej – opiniodawca profesor Wojciech Radomski,
- Senatu Politechniki Krakowskiej – opiniodawca profesor Kazimierz Flaga.
Niżej podano fragment uchwały senatu:
„Nadanie tej najwyższej godności naszej uczelni następuje w uznaniu wybitnych osiągnięć Pana profesora Michela Virlogeux w dziedzinie inżynierii mostowej, w tym opracowanie podstaw naukowych projektowania mostów podwieszonych oraz uznaniu zasług dla Politechniki Wrocławskiej”.
Uroczystość nadania godności Doktora Honoris Causa przebiegała zgodnie ze zwyczajem akademickim. Rektor Politechniki Wrocławskiej odczytał uchwałę senatu a profesor Jan Biliszczuk wygłosiła laudację i odczytał łacińską formułę nadania godności Doktora Honoris Causa. Po odebraniu dyplomu profesor Michel Virlogeux wygłosił okolicznościowy wykład w którym przedstawił „Własną filozofię projektowania mostów”. Uroczystość zakończyło odsłonięcie nazwiska nowego Doktora Honoris Causa na Tablicy zawierającej nazwiska uprzednio wyróżnionych.
Sylwetka i dorobek profesora Michela Virlogeux
Michel Virlogeux urodził się 7 lipca 1946 roku w Vichy, we Francji. W roku 1967 ukończył École Polytechnique w Palaiseau pod Paryżem, a w roku 1970 École Nationale des Ponts et Chaussées.
Stopień doktora nauk technicznych w dziedzinie inżynierii uzyskał na Pierre et Marie Curie University w Paryżu w 1973 roku, a Doktorat Honoris Causa otrzymał na Loughborough University (Wielka Brytania) w 2009 roku i na Politechnice Wrocławskiej w 2022 roku.
W latach 1978–1994 pracował na stanowisku profesora (ekspert w dziedzinie analizy konstrukcji) w École Nationale des Ponts et Chaussées, w latach 1973–1993 jako wykładowca wiedzy o konstrukcjach mostowych w École Spéciale des Travaux Publics oraz w latach 1985–2006 jako ekspert konstrukcji betonowych w Cetre des Hautes Etudes de la Construction. Od 2008 roku pracuje na stanowisku profesora z dziedziny mostownictwa w École Nationale des Ponts et Chaussées.
Obok kariery akademickiej i naukowej pracował jako ekspert między innymi dla Firmy SETRA (1970 – 1994) i dla francuskiej administracji drogowej, gdzie w roku 1980 został kierownikiem sekcji mostów betonowych, a w 1987 sekcji dużych mostów.
Obecnie pracuje jako niezależny ekspert z zakresu inżynierii mostowej konsultując projekty ważnych przepraw mostowych na całym świecie. Zdobyte doświadczenie zaowocowało wkładem w rozwój teorii i technologii betonu sprężonego, mostów podwieszonych i zespolonych.
Działalność naukowa Kandydata jest ściśle związana z inżynierią lądową i praktycznymi zastosowaniami w budownictwie mostowym. Jego prace dotyczą głównie:
- mechaniki i kształtowania mostów podwieszonych różnych typów oraz mostów typu extradosed,
- projektowania i technologii budowy dużych mostów z betonu sprężonego.
W swoich pracach propaguje kształtowanie mostów zgodnie z „przepływem sił”, co skutkuje tym, że w wyniku stosowania tej zasady powstają konstrukcje proste i eleganckie, np. wiadukt Millau. Drugim ważnym aspektem wynikającym z jego prac jest powiązanie racjonalnego kształtowania z technologią budowy, co prowadzi do minimalizacji kosztów wielkich inwestycji.






