Ryzyko fazy inwestycyjnej projektu górniczego a metoda DCF
W przypadku nakładów inwestycyjnych skupionych w pierwszym (często nazywanym „zerowym” i jako takim odzwierciedlanym) roku realizacji projektu i przy założeniu dysponowania w miarę precyzyjnym szacunkiem nakładów, podejście to można uznać za słuszne. Jeśli jednak założenia te nie są spełnione, pojawia się bardzo poważny problem metodologiczny o dwojakim charakterze [8]:
a) stopa ryzyka zawarta w stopie dyskonta została określona na podstawie czynników o charakterze operacyjnym,
b) mechanizm działania stopy dyskonta powoduje skutek sprzeczny z elementarną logiką, ponieważ im jest ona wyższa, tym wartość zaktualizowana dyskontowanego przepływu jest niższa, a w przypadku nakładów inwestycyjnych dyskontowane są wydatki wpływające negatywnie na NPV, to im wyższa będzie stopa ryzyka obciążającego te nakłady, tym niższa będzie ich ujemna wartość i tym wyższe będzie NPV, a więc wartość złoża.
Studium przypadku
Wpływ stosowania tej samej stopy dyskonta dla przepływów operacyjnych i inwestycyjnych zilustrowano na podstawie oceny opłacalności zagospodarowania złoża kruszyw. Poniżej pokazano [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
