Projektowanie i utrzymanie zieleni w pasach drogowych – wybrane problemy
Dostosowanie doboru gatunkowego do trudnych dla wzrostu roślin warunków drogowych ma znaczny wpływ na powodzenie ich dalszej uprawy i trwałości. Odpowiedni dobór drzew, krzewów, roślin zielnych i pnączy w zakładanych od nowa nasadzeniach powinien być w miarę szeroki, aby unikać tworzenia monokultur (poza sytuacjami wyjątkowymi – np. względy kompozycyjne). Założenia o charakterze monokultury są mniej korzystne dla bioróżnorodności. Takie układy zieleni są potencjalnie bardziej podatne na oddziaływanie szkodliwych czynników biotycznych (owady pasożytnicze, choroby wywoływane przez patogeny, tj. drobnoustroje oraz grzyby) i abiotycznych (np. okiść śnieżna, gwałtowne wichury, pożary, zanieczyszczenia itp.).
W krajobrazie otwartym – na terenach rolniczych – w celu zwiększenia bioróżnorodności lokalne drogi można obsadzać drzewami i krzewami owocowymi, które obok podstawowej funkcji użytkowej (owocowanie) charakteryzują się także istotnym walorem dekoracyjnym w postaci pięknego, obfitego kwitnienia. Należy podkreślić, że aleje owocowe na długie dziesięciolecia były tradycyjnym elementem krajobrazu terenów rolniczych w Polsce (od końca XIX w.). W niektórych regionach Polski obserwuje się ponowne zainteresowanie wykorzystaniem drzew owocowych do nasadzeń przydrożnych. Swój renesans przeżywają szczególnie stare, [...]
