Projektowanie i utrzymanie zieleni w pasach drogowych – wybrane problemy
Spośród wymienionych na wstępie zalet zieleni przydrożnej w ujęciu przyrodniczym szczególnego omówienia wymaga fitoremediacja, czyli predyspozycje roślin do ograniczania zanieczyszczeń generowanych przez ruch kołowy, m.in. poprzez filtrację i redukcję stężenia pyłów zawieszonych (ang. particulate matter – PM) i gazów, jak np.: tlenki azotu (NOx), tlenek węgla (czad/CO), tlenek siarki (SO2) oraz ozon (O3) – w większości pochodzący z reakcji tlenu z niektórymi zanieczyszczeniami i gazowe związki organiczne (VOC). Europejska Agencja Ochrony Środowiska (EEA) podaje, że krytyczne ilości pyłów zawieszonych w atmosferze są problemem w skali światowej (przyczyna chorób i zgonów w skali społecznej). Poza opadami jedyną skuteczną formą redukcji zanieczyszczenia powietrza przez PM są rośliny, a zwłaszcza drzewa, które mogą gromadzić te zanieczyszczenia na powierzchniach liści (igieł i blaszek), młodych pędów oraz wysyconej woskiem kory. W skali globalnej zdolność roślin do gromadzenia PM musi być doceniona ze względu na olbrzymią powierzchnię biologicznie czynną, jaką wytwarzają rośliny [7]).
Należy podkreślić, że zdolność roślin do pochłaniania zanieczyszczeń i oczyszczania powietrza zależy od ich wielkości i witalności – największą [...]
