Odkrycie zagubionego zabytku – przypadek z praktyki geotechnicznej
Miocen-pliocen N1-2
Budowany jest przez rodzime, mineralne, bardzo spoiste grunty pochodzenia limniczno-morskiego – iły oraz węgiel brunatny. Utwory te występują nieciągle w podłożu na całym analizowanym terenie poniżej warstwy rodzimych, niespoistych i organicznych osadów czwartorzędowych.
Strop iłów zalega od głębokości 1,50-8,50 m p.p.t., tj. rzędnej 31,0-35,5 m n.p.m. Kompleks iłów sięga do końca penetrowanej głębokości, tj. do co najmniej 12,0 m p.p.t. Wg danych archiwalnych może osiągać kilkanaście metrów miąższości. Poniżej spągu iłów zalegają osady formacji burowęglowej. Miejscami może być ona redukowany do zera, tworząc okna hydrogeologiczne.
Spoiste utwory mio-plioceńskie są w stanie półzwartym generalnie nie gorszym niż twardoplastyczny, charakteryzują się wybitnymi właściwościami ekspansywnymi.
Miocen N1
Reprezentowany jest przez rodzime, organiczne utwory formacji burowęglowej, węgle brunatne. Rozpoznany w sąsiedztwie działki na zmiennej głębokości 7,50-11,0 m p.p.t., tj. na rzędnych 27,5-29,50 m n.p.m. Pod węglami brunatnymi stwierdza się warstwę piasków drobnych [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
