Ocena przydatności kruszyw stosowanych do warstw podbudów drogowych na podstawie wybranych cech i własności mechanicznych
W artykule przedstawiono problematykę oceny przydatności kruszyw łamanych, recyklingowych oraz alternatywnych dla warstw podbudów nawierzchni drogowych wg wymagań normy PN-S-06102:1997 oraz Wymagań Technicznych WT-4:2010. Wskazano różnice w ocenie w zależności od wymagań poszczególnych dokumentów technicznych. Zwrócono uwagę na parametry poszczególnych kruszyw, które związane są z pochodzeniem badanego materiału ziarnistego.
Kruszywa są ziarnistym materiałem stosowanym powszechnie w budownictwie jako składnik warstw związanych, np. betonów cementowych i asfaltowych czy mastyksu grysowego oraz niezwiązanych – podatnych: warstw wzmacniających i podbudów pod konstrukcje drogowe czy posadzek przemysłowych lub np. nawierzchni drenujących. Podstawowy podział według normy PN-EN 13242+A1:2010 [1] klasyfikuje kruszywa jako naturalne, sztuczne i recyklingowe. W celu ograniczenia wykorzystania zasobów naturalnych – wpisując się w trendy ekologiczne dotyczące ochrony środowiska i ograniczenia emisji CO2 – w budownictwie coraz bardziej powszechnie wykorzystuje się kruszywa alternatywne – recyklingowe i sztuczne. Określenia te, stosowane w stosunku do kruszyw innych niż naturalne, wydają się w pełni uzasadnione ze względu na adekwatność w odniesieniu do pochodzenia i roli tychże surowców [2]. W przypadku kruszyw [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
