Historyczny rozwój konstrukcji mostowych, cz. 2

W obszarze inżynierii materiałowej eksperymentuje się z mostami, które posiadają zdolność do samonaprawy. Materiały samoregenerujące się mogą pomóc w utrzymaniu konstrukcji w dobrym stanie bez ingerencji człowieka przez długi czas.

W budownictwie rośnie rola zrównoważonych rozwiązań. Inżynierowie starają się minimalizować wpływ budowy i eksploatacji mostów na środowisko. Zaawansowane narzędzia projektowe, oparte na algorytmach generatywnych i projektowaniu parametrycznym, umożliwiają inżynierom eksplorowanie różnych kształtów i rozwiązań konstrukcyjnych w celu optymalizacji efektywności i estetyki mostów. Wykorzystywanie konstrukcji modułowych i elementów prefabrykowanych może przyspieszyć proces budowy, zminimalizować wpływ na środowisko oraz obniżyć koszty. Zwiększone zainteresowanie transportem miejskim oraz aktywnym stylem życia prowadzi do rosnącej liczby mostów przeznaczonych dla pieszych i rowerzystów. Projektanci starają się integrować estetyczne i funkcjonalne rozwiązania, tworząc mosty, które są atrakcyjne i bezpieczne dla pieszych i cyklistów.

Zmiany klimatyczne, w tym ekstremalne zjawiska pogodowe, mogą wpływać na konstrukcje mostów. Projektowanie musi uwzględniać zmienne warunki atmosferyczne, aby mosty były odporne na ekstremalne temperatury, powodzie, huragany itp. Te trendy odzwierciedlają dynamiczny charakter inżynierii mostowej, która stara się dostosować do nowych wyzwań i możliwości, jakie stawia przed nią postęp technologiczny, środowisko i potrzeby społeczeństwa.

Podsumowanie

Budownictwo mostowe to dalej dynamicznie rozwijająca się dziedzina inżynierii lądowej. Wysokie tempo życia i rozwój gospodarczy skutkuje wysokim zapotrzebowaniem na jakość i szybkość przemieszczania się. Jak wskazano w artykule, potrzeba ta istniała od zawsze, ale osiągana była innymi środkami technicznymi i ograniczała się do stanu dostępnej technologii. Bezapelacyjnie największy wkład w rozwój podstaw mostownictwa na przestrzeni wieków mieli Rzymianie; wszechstronność i innowacyjność ich inżynierii budzi podziw do dzisiaj; począwszy od konstruowania mostów drewnianych na potrzeby wojenne, poprzez technologie osuszania dna rzek i budowania podpór.

Z czasem wykorzystanie nowych materiałów budowlanych w budowie mostów umożliwiło wznoszenie trwalszych i bardziej imponujących obiektów. Współczesne rozwiązania mają na celu nie tylko spełnienie wymagań technicznych, ale także dostosowanie się do zmieniających się potrzeb społeczeństwa, minimalizację wpływu na środowisko oraz efektywne zarządzanie infrastrukturą mostową.

W nowoczesnym budownictwie obserwujemy powrót do materiałów pierwotnych materiałów, takich jak drewno, co jest odpowiedzią na rosnące poczucie estetyki i potrzebę życia w zgodzie z naturą wśród społeczeństw średnio i wysoko rozwiniętych. Wielkie majestatyczne konstrukcje przenoszą ogromne obciążenia, udowadniając, że odległość nie jest już przeszkodą. Najważniejszą jednak oznaką nowoczesnego mostownictwa jest monitorowanie elektroniczne stanu mostów oraz stosowanie konstrukcji hybrydowych, które potrafią wykorzystywać rzadko spotykane właściwości materiałów, np. samoregenerację betonu.

Piśmiennictwo

1. Brown D.J.: Mosty. Trzy tysiące lat zmagań z naturą. Warszawa 2005.
2. Jankowiak I.: Podstawy budownictwa mostowego. Poznań 2019.
3. Sosnowski M., Skupiński A.: Projekt i analiza wytrzymałościowa modelu mostu. Prace naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. 2015. http://dx.doi.org/10.16926/tiib.2015.03.
4. Jarominiak A.: Obiekty mostowe a środowisko – determinanty estetyki. „Drogownictwo”, 10/2010, s. 344-48.
5. Falkowaski M., Mondel A.: Pokonywanie przeszkód wodnych. Zeszyty Naukowe WSOWL. Wrocław 2008.
6. Hammond N.G.L., Roseman L.J.: The construction of Xerxes’ bridge over the Hellespont. „The Journal of Hellenic Studies”, 116/1996, s. 88-107 DOI: https://doi.org/10.2307/631957.
7. Zobel H., Alkhafaji T.: Mosty drewniane. Warszawa 2006.
8. Krawczuk A.: Gajusz Juliusz Cezar. Wrocław 1990.
9. Rabiega J.: Pierwsze mosty spawane. Poznań 2019.
10. Allard C.: Samoutwardzalny beton rzymski. „Materiały do ​​Recenzji Natury”, 8(2)/2023, s. 80-80.
11. Gawlicki M.: Twórcy cementu portlandzkiego, cz. 1. „Budownictwo, Technologie, Architektura”, 2/2016, str. 67-71.
12. Moussard M., Garibaldi P., Curbach M.: Wynalazek żelbetu (1848-1906). High Tech Concrete: Where Technology and Engineering Meet: Proceedings of the 2017 fib Symposium, które odbyło się w Maastricht w Holandii, 12-14 czerwca 2017 r. (s. 2785-2794).
13. Billington D.P.: The tower and the bridge: the new art of structural engineering. Princeton 1985.
14. Fiches J.L.: Pont du Gard. The Encyclopedia of Ancient History. USA 2013, https://doi.org/10.1002/9781444338386.wbeah16109.
15. Troyano L.F.: Bridge engineering: a global perspective. Londyn 2003.
16. McCullough D.: The great bridge: the epic story of the building of the Brooklyn Bridge. Nowy Jork 2012.
17. Paxton R.A.: Menai Bridge (1818-1826) and its influence on suspension bridge development. „Transactions of the Newcomen Society”, 49(1)/1977, s. 87-110.
18. Starr K.: Golden gate: The life and times of America’s greatest bridge. USA 2010. https://doi.org/10.1179/tns.1977.007.
19. Babic M.: Ancient roman bridges and their social significance, „Acta Antiqua”, 53(1)/2013, s. 61-72, https://doi:10.1556/AAnt.53.2013.1.4.
20. Gordon J.E.: Structures: Or Why Things Don’t Fall Down. Boston 1981.
21. Serlio S.: Il Terzo Libro Di Sabastiano Serlio Bolognese, Nel Qval Si Figvrano, E Descrivono Le Antiqvita Di Roma, E Le Altre Che Sono In Italia, E Fvori De Italia. Wenecja 1544. https://doi.org/10.11588/diglit.1691.
22. Purton P.F.: The Medieval Military Engineer. Martlesham, Wielka Brytania 2018.
23. Stańczyk A.: Mosty średniowiecza. „Drogownictwo”, 6/2010.
24. Kozłowska A.: Kamień budowlany w zabytkach czeskiej Pragi. „Przegląd Geologiczny”, 60(3)/2012.
25. Gajewski A.: Le pont d’Avignon: une société de bâtisseurs (XIIe–XVe siècle). „Journal of the British Archaeological Association”, 175(1)/2002, s. 316-318, https://doi.org/10.1080/00681288.2022.2104484.
26. Herodot: Dzieje. Warszawa 2004.
27. Balasubramaniam R.: On the corrosion resistance of the Delhi iron pillar. „Corrosion Science”, 42(12)/2000, s. 2103-2129, https://doi.org/10.1016/S0010-938X(00)00046-9.
28. Trinder B.: The First Iron Bridges. „Industrial Archaeology Review”, 3(2)/1979, s. 112-121, https://doi.org/10.1179/iar.1979.3.2.112.
29. Pipinato A., De Miranda M.:Steel and composite bridges. „Construction, Rehabilitation and Maintenance”, 2022, s. 327-352, https://doi.org/10.1016/B978-0-12-823550-8.00019-6;
30. Károly J., Farkas J.: Design, Fabrication and Economy of Welded Structures. International Conference Proceedings, Pearson Deutschland GmbH, 2008.
31. Smejda P.: Internet rzeczy (IoT) we współczesnej gospodarce. Rola, zadania i bariery rozwoju. „Zeszyty Naukowe. Organizacja i Zarządzanie”, 64/2016, Politechnika Łódzka, s. 43-55.
32. Salamak M., Kasznia D.: Technologia BIM w projektach mostowych jako element rewolucji przemysłowej 4.0. „Mosty”, 6/2017, s. 34-40.
33. Szruba M.: Nowoczesne technologie i innowacje zmieniają budownictwo. „Nowoczesne Budownictwo Inżynieryjne”, 3/2021.
34. Kożuch M.: Belki hybrydowe w mostach – definicja i koncepcja projektowania. „Mosty”, 4/2021, s. 32-34.
35. Buchanan R.A.: Joseph Monier, pioneer of reinforced concrete. „Proceedings of the Institution of Civil Engineers”, Vol. 126,Issue 4, pp. 311-320, 1999.

Przeczytaj również: Historyczny rozwój konstrukcji mostowych, cz. I