Hipotezy i energia rozdrabniania

Indeksy Pracy i sposób ich wyznaczania

W literaturze trwała długa dyskusja nad zakresem stosowalności tych hipotez (kruszenie, mielenie) co do wartości współczynnika n, a którą pogodził Hukki [8]. W praktyce zwyciężyła koncepcja Bonda [2], który pracował w tym czasie dla Allis-Chalmers – lidera w produkcji kruszarek. Jej wartość polega na tym, że wyprowadził on swoją hipotezę z wielkiej liczby eksperymentów rozdrabniania różnych skał. Ustanowił w ten sposób pewien standard szacowania energochłonności procesów w zastosowaniu do projektowania mocy napędów maszyn przemysłowych, ale też do oceny podatności różnych skał na rozdrabnianie. Stałą C = C_B wyznaczono, mieląc skały od y₀ ≤ 3,35 mm do wielkości x₈₀ = 100 μm. Następnie przyrównano ilość pobranej energii do prawej strony równania (2), jednocześnie przyjmując wartości n = 1,5 oraz y₈₀ = ∞ jako nieskończenie wielką w porównaniu do wartości x₈₀, wyprowadzono tzw. indeksy pracy (Work Index) W_i, równe ¹/₁₀ stałej C_B:

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas