Hipotezy i energia rozdrabniania

Energię całkowitą można obliczyć tylko pod warunkiem, że mamy zadany rozkład F(y) i znane rozkłady F(x,y), ściślej wychody dF(x,y) = f(x,y)dx cząstek po kruszeniu ziarna wielkości y, tak jak to pokazano na rys. 1. Identyfikacja takich rozkładów nie jest zadaniem prostym, o czym będzie mowa w kolejnym artykule. Tymczasem, idealizując ten rozkład jako liniowy F(x,y) = (x/y)^b=1 oraz zakładając wartości stałych w równaniu (3): C = 160 kWh/t oraz n = 1,5, wykonamy proste obliczenia rozkładu energochłonności idealizowanego procesu z wyróżnieniem charakterystycznych dla praktyki przemysłowej stadiów rozdrabniania. Wyniki tych obliczeń przedstawia tab. 1. W tabeli tej wyróżniono wiersze reprezentujące wielkości charakterystyczne dla przemysłu, kruszyw (x₈₀ ≈ 16 mm) oraz w przeróbce rud (x₈₀ ≈ 63 µm) lub produkcji cementu (x₅₀ < 60 µm). Ostatnie kolumny tabeli pokazują energochłonność kruszenia i mielenia w wyróżnionych stadiach, realizowanych przez specjalizowane dla tych stadiów maszyny. W tym procesie nie zmienia się ilość rozdrabnianej masy, ale następuje przyrost powierzchni produktu rozdrabniania. Obliczenia pokazują efekt tego przyrostu na przykładzie pomniejszania wymiaru ziaren w kolejnych krokach o połowę, z [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas