Głębokość makrotekstury nawierzchni – fakty i mity
Podstawowymi metodami określającymi głębokość makrotekstury są metody oparte na pomiarach objętościowych oraz profilometrycznych. Pierwsza z nich została uznana w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 16 stycznia 2002 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących autostrad płatnych (Dz.U. 2002, poz. 116) [1] za wzorcową, opiera się na normie PN-EN 13036-1 [5] i polega na rozprowadzeniu znanej objętości materiału sypkiego na nawierzchni i zmierzeniu uzyskanych średnic z rozproszonego materiału. Pojedynczy pomiar należy powtórzyć aż do uzyskania czterech wartości z jednego miejsca i wyciągnąć średnią głębokość tekstury, tj. MTD (z ang. mean texture depth). Warto zauważyć, że pomiar tą metodą obrazuje makroteksturę jedynie w miejscach przebadanych, które tylko poniekąd oddają obraz całej nawierzchni. Miejsca pomiarowe są bowiem drobnym fragmentem ocenianego odcinka, na którym mogą występować obszary o powierzchni bardzo gładkiej lub bardzo chropowatej, a także zupełnie pośredniej.
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
