Charakterystyka materiałów wybuchowych – górnictwo odkrywkowe
XIX wiek to złoty okres opracowania szeregu typu materiałów wybuchowych
Na podstawie wymienionych powyżej danych można postawić tezę, że wiek XIX to złoty okres opracowania szeregu typu materiałów wybuchowych, które znalazły zastosowanie w przemyśle wydobywczym. Należą także do nich amonity, za które obecnie uważa się kompozycje wybuchowe zawierające poniżej 10% nitrogliceryny lub jej mieszaniny z nitroglikolem, a ich pierwsze wersje opatentowali wspomniani wcześniej J.H. Norbinn i J. Ohlsson. Były to sypkie kompozycje, w których skład wchodziły głównie rozdrobniona saletra amonowa i sensybilizator. W przemyśle górniczym wykorzystywano również rodzaje amonitów, w których uczulaczem i składnikiem palnym był trotyl, czyli tzw. saletroty. W Austrii w 1900 roku wprowadzono będący mieszaniną saletry amonowej i czerwonego węgla drzewnego górniczy materiał wybuchowy o nazwie dynamon.
Specyficznym typem amonitów były amonale zawierające pył aluminiowy. Ze względu na metaliczny dodatek stosowano je wyłącznie w kopalniach odkrywkowych i podziemnych zakładach górniczych, w których nie występowały metan i pył węglowy. Popularnymi w Stanach Zjednoczonych były nitramony zawierające [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
