Blokowanie się otworów sitowych przesiewaczy
Przebieg zależności współczynnika zablokowania sita w funkcji przedstawia rys. 1. W miarę upływu czasu wartość współczynnika ƒ dąży do wartości ustalonej ƒ∞. Po czasie t = t∞ liczba zablokowanych otworów nie ulega już zmianie. Krzywa 1 przedstawia przypadek, dla którego ƒ0 > ƒ∞ (podczas przesiewania rośnie liczba zablokowanych otworów sita), krzywa 2 – gdy ƒ0 < ƒ∞ (maleje liczba zablokowanych otworów, rośnie liczba wolnych oczek) na skutek zdolności samooczyszczania otworów sit.
Rys. 2 przedstawia już tylko krzywą 1 (podczas przesiewania rośnie liczba zablokowanych otworów sita) obliczoną teoretycznie oraz wyznaczoną doświadczalnie. Niezgodność w przebiegach krzywej teoretycznej i doświadczalnej wynika z faktu, że wysokość warstwy na sicie nie jest stała (H≠const).
Ponieważ w procesie przesiewania nieustalonego współczynnik f zmienia swoją wartość w [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
