Badanie procesu nagrzewania płyt grzewczych pras wulkanizacyjnych
Z uwagi na wiek prasy wulkanizacyjnej, jej nierównomierną i błyszczącą powierzchnię stalową, współczynnik emisyjności powierzchni płyt grzewczych charakteryzował się dużą zmiennością, nawet w obrębie niewielkiego obszaru. Z tego względu zdecydowano się na wykorzystanie cienkich miedzianych blaszek o wymiarach 100 x 200 mm i grubości 0,1 mm. Materiał miedziany został wybrany z uwagi na wysoką przewodność cieplną, jaką charakteryzuje się miedź (370-400 W/(mK)). Błyszcząca powierzchnia miedzianych płytek powodowała odbijanie światła, dlatego płytki zostały pokryte z jednej strony matową, cienką warstwą szarej farby podkładowej (nie grubszą niż 20 µm). Druga, niepokryta farbą strona, stykała się z powierzchnią płyt grzewczych. Na powierzchni płytek miedzianych wyznaczono współczynnik emisyjności (ε = 0,93) oraz określono wartość temperatury odbicia w warunkach pomiaru (T = 20°C). Te dwa współczynniki finalnie określały wartości temperatur wskazywanych przez kamerę termowizyjną. Na każdej z dwóch badanych płyt grzewczych prasy wulkanizacyjnej rozmieszczono po 10 płytek miedzianych, jak przestawiono na fot. 2.
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
